Calendar
 
   
 
Diary Update
 
 
(294) ภูผาแพรไหม
(293) ประสบการณ์วิชาชีพ อาชีวอนามัยและความปลอดภัย
(292) ปราสาทหินพิมาย วิมายะปุระ
(291) ร้านสีเทา บางเสร่
(290) HTMS Chakri Naruebet เรีอรบหลวงจักรีนฤเบศร
(289) กิจกรรมวันอาทิตย์
(288) ที่พักสงฆ์สวนทิพย์ หลังน้ำท่วม
(287) ตลาดนัดศิลปะ
(286) ไปในเมืองกัน
(285) ป. ๔ ไปทัศนศึกษา
(284) มูลนิธิธรรมิกชน
(283) บ้านเราจะเฉาได้ไง
(282) ปีใหม่
(281) เมื่อเวลาล่วงผ่าน คืนวานไม่หวนกลับ
(280) กลับสู่มาตุภูมิ
(279) เยือนถิ่นแผ่นดินอีสาน
บันทึกช่วยจำ ถึงคนที่จะไม่มีวันลืม อีกกลุ่ม
บันทึกเมื่อกลายเป็นผู้อพยพ (ฉบับไม่มีต่อ)
บันทึกเมื่อกลายเป็นผู้อพยพ (ต่อ)
บันทึกเมื่อกลายเป็นผู้อพยพหนีน้ำท่วม มหาวิกฤตอุทกภัย 2554
(278) คิดถึงเธอจัง
(278) ป่วยซะแล้ว--ลูกสาวแม่
(277) เสาร์แสนสุข
(276) เยี่ยมห้องเรียนหนูแพรวา
(275) ขาวกับดำ
(274) ลูกรักของแม่
(273) ตรวจกระดูกกรณีพิเศษ
(272) คิดถึงอาเร
(271) กีฬาสีป. 4
(270) กิเลสที่ต้องกำจัด
(269) กล้องและเลนส์ของช้าน

 
 
Favourites Diary
 
   
 



 

(283) บ้านเราจะเฉาได้ไง

เหตุการณ์เกิดขึ้นเมื่อสัปดาห์ก่อน

เวลาเราเดินเข้าโรงเรียน

หากเจออาจารย์ท่านใดที่เป็นที่รู้จัก

อันเนื่องจากเป็นอจ. ประจำวิชาของแพรวา

แต่แม่อ้อมผู้เคยมีประวัติสายตาสั้นมาก

ก็จะมองไม่ค่อยเห็นท่านว่ายืนอยู่ ณ. จุดใด

คุณพ่อจะเป็นคนชี้ให้ดูว่า

"นั่นไง อาจารย์...

ท่านยืนอยู่ตรงนั้นนะ"

 283 บ้านเราจะเฉาได้ไง

แม่อ้อมชะเง้อตามมือ แต่ก็ยังหาเห็นไม่

"ไหนล่ะคะ อจ. ท่านอยู่ตรงไหน

มองไม่เห็นน่ะ"

 283 บ้านเราจะเฉาได้ไง

คุณพ่อ บรรยายต่อ

"ยืนอยู่บริเวณศาลพระภูมิเลย เห็นหรือยัง

อจ. กำลังโทร. คุยกับพระภูมิอยู่ไง"

ดิฉันแทบล้มกลิ้งอยู่ตรงนั้น

เมื่อหันไปเห็นว่า อจ. มือหนึ่งท่านถือโทรศัพท์

อีกมือเกาะเสาศาลพระภูมิ

แหงนหน้าขึ้นมองไปบนบริเวณศาล

ก้มๆ เงยๆ ชะเง้อชะแง้อยู่บริเวณนั้น

ดูๆ ไปก็เหมือนท่านกำลังสื่อสารกับพระภูมิจริงๆ

ดิฉันเดินขำมาตลอดทาง พลางคิด

อารมณ์พ่อคุณนี่ช่างบรรเจิดเกินบรรยาย

 283 บ้านเราจะเฉาได้ไง

ลูกสาวก็คงไม่ทิ้งกันสักเท่าใด

อาทิตย์ที่แล้วแทบจะเป็นยุคมืดของบ้านเรา

เพราะแพรวามีสอบกลางภาค

ความรู้ของเธอเลยออกมาแนวครึ่งๆ กลางๆ

โดยเฉพาะอย่างยิ่งวิชาประวัติศาสตร์

 

แม่ถามเรื่องของอาณาจักรสุโขทัย

"อาณาจักรสุโขทัยก่อตั้งในปีพ.ศ.ใด"

แพรวา นิ่งคิดอยู่แป๊บนึงก่อนตอบ

"อ้อ สิบเจ็ด เก้าสอง สุโขทัยที่นึง

ปี พ.ศ. ๑๗๙๒ ค่ะแม่"

แม่ "แล้วอะไรของหนูล่ะ สิบเจ็ด เก้าสอง

สุโขทัยที่นึงน่ะ"

แพรวา "หนูจำแบบเบอร์พิซซ่าน่ะค่ะ อิอิ"

แม่อ้อมถามต่อ "งั้นสมัยพ่อขุนราม..."

แม่อ้อมทำเป็นทิ้งช่วงสักหน่อย พอให้เด็กตื่นเต้น

"มีประติมากรรมอะไรที่สวยงาม

พระพุทธ...อะไรน้า"

แพรวา ทำหน้าคิด คิ้วขมวด

"เอ้อ เดาละกันนะคะ พระพุทธ พระธรรม พระสงฆ์"

แม่อ้อม "แพรวา วา วา วา วา วา...

พระพุทธชินราช ตอบมาได้ไง พระพุทธ

พระธรรม พระสงฆ์"

 

ไม่ต้องเดาให้ยาก คะแนนที่ออกมาเลยหรูหรา

สมกับที่คนติว และคนถูกติว

ออกแนวเรื่อยเปื่อยแบบนี้

ช่วงนี้แม่อ้อมมีเตรียมงานหลายอย่างที่บริษัท

ไม่ค่อยได้มีเวลาดูแลลูกสาวเรื่องสอบ

มากเท่าที่ควร

แต่กระนั้นเราก็พอรับได้กับความตั้งอกตั้งใจ

ที่จะอ่านหนังสือ ทวนตำรา--

แม้จะต้องเตือนกันมั่งก็เหอะนะแพรวานะ

     Share

<< (282) ปีใหม่(284) มูลนิธิธรรมิกชน >>

Posted on Tue 7 Feb 2012 17:02


You saved me a lot of halsse just now.
Raghu   
Sat 10 Aug 2013 16:37 [3]
 

I was seluoisry at DefCon 5 until I saw this post.
Yasmin   
Thu 8 Aug 2013 17:06 [2]
 

At last! Someone with the insight to solve the prmoelb!
Vasu   
Thu 8 Aug 2013 13:10 [1]
 



Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh
 
 
 
The best template from http://www.oblog.cn