Calendar
 
   
 
Diary Update
 
 
(281) เมื่อเวลาล่วงผ่าน คืนวานไม่หวนกลับ
(280) กลับสู่มาตุภูมิ
(279) เยือนถิ่นแผ่นดินอีสาน
บันทึกช่วยจำ ถึงคนที่จะไม่มีวันลืม อีกกลุ่ม
บันทึกเมื่อกลายเป็นผู้อพยพ (ฉบับไม่มีต่อ)
บันทึกเมื่อกลายเป็นผู้อพยพ (ต่อ)
บันทึกเมื่อกลายเป็นผู้อพยพหนีน้ำท่วม มหาวิกฤตอุทกภัย 2554
(278) คิดถึงเธอจัง
(278) ป่วยซะแล้ว--ลูกสาวแม่
(277) เสาร์แสนสุข
(276) เยี่ยมห้องเรียนหนูแพรวา
(275) ขาวกับดำ
(274) ลูกรักของแม่
(273) ตรวจกระดูกกรณีพิเศษ
(272) คิดถึงอาเร
(271) กีฬาสีป. 4
(270) กิเลสที่ต้องกำจัด
(269) กล้องและเลนส์ของช้าน
(268) เด็ก ป.4 _กำลังสอบ
(267) วันคืนที่เนิ่นนาน
(266) หมอฟันที่บ้าน
(265) ทำอะไรบ้างนะ
(264) รายการคนสู้โรค-โรคหืดหอบ
(263) ราชบุรีที่หวนคำนึง
(262) ความทรงจำที่เพชรบุรี
(257) ของเล่นของใคร
(258) ตอบคุณเอ้ เรื่องเทนนิส
(259) ป.4 รักเราไม่เก่าเลย
(260) จะเปิดเทอมแล้วนะ
(261) ปากเกร็ด--เกร็ดนี้มีที่มา
(256) ดวงตา และ ความเป็นมาจากแขกข้างบ้าน
(255) อยากเล่นสงกรานต์ ไม่อยากเล่นโปลิศจับขโมย
(254) เมื่อชีวิตต้องพอเพียง
(253) คุณลักษณะอันพึงประสงค์
(252) จักรยานไม่รู้เบื่อ
(251) ดำเนินต่อไป--ไม่ว่ารักหรือชัง
(249) ย้อน ภาพคอนเสิร์ต Beautiful Song for Beautiful Life@ TU
(250)จะ เรียกว่าอะไร ถ้าไม่ใช่ ความทรงจำ
(248) พิธีแต่งงานที่รพ. สงฆ์

 
 
Favourites Diary
 
   
 



 

(267) วันคืนที่เนิ่นนาน

ว่ากันตามจริง

วันคืนก็ไม่ได้เนิ่นนานอะไรมากมาย

เพียงแต่แม่อ้อมรู้สึกว่าอีกไม่น้อยเหมือนกัน

กว่าที่แพรวาจะจบการศึกษาระดับที่เธอหาเลี้ยงชีพได้

วันนี้ เด็กหญิงตัวกลมๆ หน้ามีแก้มให้แม่เรียกว่า "ยัยอ้วน"

หายไปโดยสิ้นเชิง

คงมีเพียงยัยเด็กกำลังจะรุ่นคนนี้

ที่บางครั้งก็มีเหตุมีผลมั่ง ไม่มีมั่ง ไปตามเรื่อง

 267 วันคืนที่เนิ่นนาน
 267 วันคืนที่เนิ่นนาน

ชีวิตที่สาธิตเกษตร ยังเป็นชีวิตที่เธอหลงใหล

และยืนยันว่า "หนูรักโรงเรียนของหนูเป็นที่สุด"

 267 วันคืนที่เนิ่นนาน

สนามเด็กเล่นก็เดิมๆ  แต่เธอก็ยังชอบในระดับมาก

ได้เล่นสักหน่อย ได้วิ่งสักนิด เท่านี้ก็พอใจ

 267 วันคืนที่เนิ่นนาน

จะสอบอะไรเดี๋ยวว่ากัน วันนี้หนูขอเล่นหน่อยน้า

ประโยคนี้ถือเป็นวรรคทอง 555 ลองว่าไม่ให้

หน้าจะบูด ปากจะบิด น้ำตาจะปริ่ม--รึเปล่า

 อาจไม่ถึงขนาดนั้น ในบางวัน

แต่แน่ละไม่ค่อยสบอารมณ์

หากก็ยอมเดินตาม---ตุ๊บป่องๆๆๆ

กลับบ้านไปนั่งทานข้าวมาราธอนอย่างน้อย 1 ชั่วโมง

แก้ไม่ได้ ก็ถือว่ายังไม่ตามเป้า

 267 วันคืนที่เนิ่นนาน

รูปถ่ายกันต่อไปอย่างไม่ลดละ

แม่บอกกับเธอว่า อีกหน่อยจะรู้ว่า

ตัวเองมีรูปตอนเด็กๆ ซึ่งย้อนกลับไม่ได้อีกแล้ว

 267 วันคืนที่เนิ่นนาน
 267 วันคืนที่เนิ่นนาน

วันนี้ถ่ายรูปกันในสนาม

ประหนึ่งเป็นวันสุดท้ายของภาคการศึกษา

แต่หาใช่ไม่

อะไรกันหนอ ถ่ายทำไมกันหนา

ดูเฮฮา ไม่เห็นหมือนเด็กอยู่ในช่วงสอบ

ที่จริงแม่น่ะเครียด แต่ได้จับกล้องแล้ว

เหมือนพักผ่อนได้--สบายอารมณ์

 267 วันคืนที่เนิ่นนาน

อย่างเย็นวันนี้ ฟ้ามืดครึ้มมากทั้งที่เพิ่งจะ 16:40 น.

ไม่ได้รู้สึกผิดปกติ แต่รู้สึกอยากถ่ายภาพท้องฟ้า

จนกลับถึงบ้านจึงรู้ว่า วันนี้แผ่นดินไทย

สูญเสียเจ้าฟ้าพระองค์หนึ่ง เมื่อเวลาประมาณ 16 นาฬิกา

ซึ่งทรงเป็นพระภคินีของพระเจ้าอยู่หัว

พระนามของพระองค์ท่านคือ

สมเด็จพระเจ้าภคินีเธอ เจ้าฟ้าเพชรรัตน์ราชสุดา

สิริโสภาพัณณวดี

พระธิดาพระองค์เดียวของ

พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว

เสด็จพระราชสมภพก่อนที่ทูลกระหม่อมพ่อจะทรงเสด็จสวรรคต

เพียง 1 วันเท่านั้น

จึงมองเห็นความโดดเดี่ยว

แต่แกร่งประดุจเพชรของพระองค์ท่าน

ด้วยทรงดำรงพระชนมชีพด้วยพระเกียรติยศ

เพียบพร้อมด้วยพระราชหฤทัยที่เปี่ยมล้นด้วยความดี

ยามได้เห็นภาพข่าว แม้จะทรงมีปัญหาพระพลานามัย

แต่ก็ทรงตั้งพระราชหฤทัยที่จะพระราชทาน

ความเมตตาให้ประชาชนให้มากที่สุด

ทรงเป็นองค์อุปถัมภ์ สถานศึกษาต่างๆ หลายแห่ง

ปฏิบัติพระราชกรณียกิจแทนพระองค์

พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว

ในโอกาสต่างๆ มาโดยตลอด

พระองค์ทรงเป็นพระเชษฐภคินี

ที่มีพระชนมายุสูงสุดในปัจจุบัน

จึงถวายอาลัยเพื่อเป็นการส่งเสด็จ

สู่ฟากฟ้า

ด้วยว่าทรงเป็นขัตติยราชนารีโดยแท้

 ที่ชาวไทยจะต้องมิเลือนพระนาม

"สมเด็จพระเจ้าภคินีเธอ เจ้าฟ้าเพชรรัตน์ฯ"

ไปจากหัวใจ

 267 วันคืนที่เนิ่นนาน
 267 วันคืนที่เนิ่นนาน

     Share

<< (266) หมอฟันที่บ้าน(268) เด็ก ป.4 _กำลังสอบ >>

Posted on Thu 28 Jul 2011 11:34




Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh
 
 
 
The best template from http://www.oblog.cn