Calendar
 
   
 
Diary Update
 
 
(270) กิเลสที่ต้องกำจัด
(269) กล้องและเลนส์ของช้าน
(268) เด็ก ป.4 _กำลังสอบ
(267) วันคืนที่เนิ่นนาน
(266) หมอฟันที่บ้าน
(265) ทำอะไรบ้างนะ
(264) รายการคนสู้โรค-โรคหืดหอบ
(263) ราชบุรีที่หวนคำนึง
(262) ความทรงจำที่เพชรบุรี
(257) ของเล่นของใคร
(258) ตอบคุณเอ้ เรื่องเทนนิส
(259) ป.4 รักเราไม่เก่าเลย
(260) จะเปิดเทอมแล้วนะ
(261) ปากเกร็ด--เกร็ดนี้มีที่มา
(256) ดวงตา และ ความเป็นมาจากแขกข้างบ้าน
(255) อยากเล่นสงกรานต์ ไม่อยากเล่นโปลิศจับขโมย
(254) เมื่อชีวิตต้องพอเพียง
(253) คุณลักษณะอันพึงประสงค์
(252) จักรยานไม่รู้เบื่อ
(251) ดำเนินต่อไป--ไม่ว่ารักหรือชัง
(249) ย้อน ภาพคอนเสิร์ต Beautiful Song for Beautiful Life@ TU
(250)จะ เรียกว่าอะไร ถ้าไม่ใช่ ความทรงจำ
(248) พิธีแต่งงานที่รพ. สงฆ์
(247) ความสุขของแม่
(246) ความสุข
(245) น้ำตาหนาว
(244) ยามลมหนาวพัดโบกโบย
(243) กว่าจะถึงวันนี้ วันที่ยังมีกันและกัน
(242) เตรียมตัวจะ เดย์ แคมป์ 2011
(241) นัดของลูก
(240) ไปดูเครื่องบิน
Skate Roller Blade
Saturday Evening
ไกล ไกล๊ ไกล
ไม่ชัด และ ไม่คม
โอ้เจ้าดวงเดือนเอย
(239) ขอบพระคุณ
(238) เขียนก่อนจะต้องพักยาว
(237) ป้าแหม่มไปอังกฤษ

 
 
Favourites Diary
 
   
 



 

(251) ดำเนินต่อไป--ไม่ว่ารักหรือชัง

ช่วงระยะเวลาตลอด 3 เดือนที่ผ่านมา

ชีวิตยุ่งเหยิงจนสุดบรรยาย

แม่อ้อมถูกส่งไปเรียนหนังสือที่มหาวิทยาลัย

เป็นความยินดีอย่างยิ่ง

เพราะถือว่าได้โอกาสไปเคาะสนิม

 

 251 ดำเนินต่อไป ไม่ว่ารักหรือชัง

 

แต่สิ่งที่ตามมา คือ

ทุกกิจกรรมทำให้ชีวิต ไม่สามารถติดเบรค

เรียนสัปดาห์ละ 2 วัน

ทำงานสัปดาห์ละ 3 วัน

ลูกมีกิจกรรมเรียนต่างๆ นานา

แม่จัดฟุตบอลให้บริษัทในเครือ ในวันอาทิตย์

บริษัทตัวเองจัดกีฬาสีวันเสาร์ เอาเข้าไป

 

นี่ยังไม่นับภาคดึกที่ต้องเฝ้าดูแลคุณย่าสุดที่รัก

ให้ท่านนอนหลับ

ให้ท่านตื่นขึ้นมาด้วยความสดชื่นยามเช้า

 251 ดำเนินต่อไป ไม่ว่ารักหรือชัง
 251 ดำเนินต่อไป ไม่ว่ารักหรือชัง

 

ตลอดเวลา 3 เดือน

แทบจะไม่เคยกลับบ้านยามตะวันยังไม่ตกดิน

ร่างกายที่ผ่านพ้นการผ่าตัดใหญ่

เมื่อไม่กี่เดือน

จึงเริ่มรับกับกิจกรรมอันหนักหนานี้ไม่ไหว

 

 

หัวใจที่แข็งแกร่ง กับสุขภาพอันอ่อนล้า

เริ่มไม่ไปด้วยกันอีกแล้ว

 251 ดำเนินต่อไป ไม่ว่ารักหรือชัง

ขณะที่สัปดาห์ที่ผ่านมาก็มีแต่เสียงวิพากษ์

เรื่องเขื่อนแตก น้ำท่วม โลกแตก คนตายหมด

อือม์ เอาเหอะ สำหรับสังคมทุกวันนี้ 

ก็ตั้งแง่ สร้างเงื่อน ถือดีกันไป

วันไหนโลกประสบสิ่งที่ไม่คาดฝัน

วันนั้นจะรู้ว่า ไม่ว่า กิน เกียรติ หรือ กาม

ไม่ใช่สารัตถะของชีวิตทั้งสิ้น

ความเป็นมิตร ต่างหาก ความเอื้อเฟื้อต่างหาก

ที่จะทำให้โลกคงอยู่

เหนื่อยใจจัง และ "ชัง" คนเห็นแก่ตัว

     Share

<< (249) ย้อน ภาพคอนเสิร์ต Beautiful Song for Beautiful Life@ TU(252) จักรยานไม่รู้เบื่อ >>

Posted on Sun 3 Apr 2011 10:42




Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh
 
 
 
The best template from http://www.oblog.cn