Calendar
 
   
 
Diary Update
 
 
(264) รายการคนสู้โรค-โรคหืดหอบ
(263) ราชบุรีที่หวนคำนึง
(262) ความทรงจำที่เพชรบุรี
(257) ของเล่นของใคร
(258) ตอบคุณเอ้ เรื่องเทนนิส
(259) ป.4 รักเราไม่เก่าเลย
(260) จะเปิดเทอมแล้วนะ
(261) ปากเกร็ด--เกร็ดนี้มีที่มา
(256) ดวงตา และ ความเป็นมาจากแขกข้างบ้าน
(255) อยากเล่นสงกรานต์ ไม่อยากเล่นโปลิศจับขโมย
(254) เมื่อชีวิตต้องพอเพียง
(253) คุณลักษณะอันพึงประสงค์
(252) จักรยานไม่รู้เบื่อ
(251) ดำเนินต่อไป--ไม่ว่ารักหรือชัง
(249) ย้อน ภาพคอนเสิร์ต Beautiful Song for Beautiful Life@ TU
(250)จะ เรียกว่าอะไร ถ้าไม่ใช่ ความทรงจำ
(248) พิธีแต่งงานที่รพ. สงฆ์
(247) ความสุขของแม่
(246) ความสุข
(245) น้ำตาหนาว
(244) ยามลมหนาวพัดโบกโบย
(243) กว่าจะถึงวันนี้ วันที่ยังมีกันและกัน
(242) เตรียมตัวจะ เดย์ แคมป์ 2011
(241) นัดของลูก
(240) ไปดูเครื่องบิน
Skate Roller Blade
Saturday Evening
ไกล ไกล๊ ไกล
ไม่ชัด และ ไม่คม
โอ้เจ้าดวงเดือนเอย
(239) ขอบพระคุณ
(238) เขียนก่อนจะต้องพักยาว
(237) ป้าแหม่มไปอังกฤษ
(236) ตอบแทนสังคม ที่ โรงเรียนวัดเนินไม้หอม
ขอบคุณเว็บมาสเตอร์
(235) นิทรรศการหนอนไหม ป.3 และแจ้งบัตรไม่เหลือแล้วนะคะ
(234) ช่วงนี้ใกล้สอบและส่งข่าวเรื่อง walking with dinosaurs
walking with dinosaurs
(233) (เพิ่มเติม) กิจกรรมแต่งหน้าเค้ก ของเด็ก ป.3

 
 
Favourites Diary
 
   
 



 

(245) น้ำตาหนาว

ในคืนมืด--ดาวพร่างกลางลมหนาว

ห่มใจร้าว หลับตา มองหาฝัน

ความหวานชื่น คืนกลับ ในฉับพลัน

เหมือนเมื่อวัน มีหัวใจ มาให้กัน

 

หากแต่วัน--นี้เธอ ไม่เห็นค่า

ลืมคำว่า "ร่วมทาง" กลับห่างหัน

ลืมท้องฟ้า ลืมสายน้ำ และลืมกัน

ลืมคืนวันของเราช่างเศร้าใจ

 

ฉันยังคง  เหม่อรอ  แม้ใจร้าว

รอเธอคืน--มาห่มหนาว ไม่ไปไหน

หรือจะคอยเก้อแล้ว จึงจากไกล

จึงได้เห็นน้ำใจ--คนเคยเคียง

 

ยามสิ้นรัก สิ้นแล้ว จึงสูญสิ้น

หยาดน้ำตาหลั่งริน หากไร้เสียง

หมดถ้อยคำ--จะกล่าวคำแม้ใจเพียง

จะแตกยับ สลายเยี่ยง ธุลีดิน

 

 245 น้ำตาหนาว
 
 
มอบให้ใครคนหนึ่ง
06-02-2011-13.59
 
จำได้ว่า สมัยยังเป็นนักเรียน เวลาคิดจะแต่งกลอนมันง่ายและเร็ว
ปัจจุบันอายุมากขึ้น ต้องมีพล็อตสักอย่างที่มาเป็นแรงบันดาลใจ
ให้อยากเขียนถึง แล้วจึงจะเขียนออก
 
มิเช่นนั้นก็จะใช้เวลาพอสมควร
บางครั้งได้คำไม่สวย
บางครั้งได้ความไม่กินใจ
รู้สึกเราแต่งกลอนไม่ได้อย่างใจเอาซะเลย
 
วันนี้อยากให้กลอนนี้กับ "ใครคนหนึ่ง"
อยากเขียนให้ เพราะเดาว่า "เขาคงเหนื่อย"
 
เป็นกำลังใจให้กับทุกหัวใจที่กำลังอ่อนล้า
เมื่อเราไม่สามารถลิขิตฟ้า แต่ก็อย่าตกอยู่ภายใต้ฟ้าลิขิต
ขีดชีวิตตัวเองให้เข้มแข็งได้
แม้อาจจะไม่ง่าย
แต่สักวันจะเข้าใจว่า "ไม่ยาก" อย่างที่กลัว

     Share

<< (244) ยามลมหนาวพัดโบกโบย(246) ความสุข >>

Posted on Sun 6 Feb 2011 17:43


เข้ามาแล้วก็ซาบซึ้ง .. คนเขียนเก่งจังเลย

--
คุณอ้อมคะ รบกวนเมล์กลับมาหาเอกหน่อยคะ มีรูปสาวน้อยของคุณอ้อมอยู่ในกล้องหลายใบเลยค่ะ
twosonss   
Wed 9 Feb 2011 20:09 [1]



Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh
 
 
 
The best template from http://www.oblog.cn