Calendar
 
   
 
Diary Update
 
 
(226) ขอบคุณและคิดถึง
(225) แพรวาไปเพชรบุรี (2)
(223) ความกังวลของแพรวา
(224) แพรวาไปเพชรบุรี
(222) ความสุขหลังเลิกเรียนที่สธมก.
(221) เพื่อนกำลังจะหายไปอีกคน
(220) ศรีราชา
(219) หาย หก ตก หล่น
(218) ไร้ทิศทาง และ ตอบเรื่องสมาร์ทคิดส์
(217) วิถีชีวิต ป.3
(217) สติ๊กเกอร์
(215) เปิดเทอม
(216) ตลาดน้ำอโยธยา
(214) สิบบาทขาดตัว
(213) หน้าที่หลัก Nasal Irrigation
(211) เกือบฝ่าเคอร์ฟิว
(212) บัญชีสมาร์ทคิดส์
(210) บ้านฉันไม่เครียด
(209) ยากเย็น
(208) อาลัย
(207) พิพิธภัณฑ์ช้างเอราวัณ
(206) มอบตัว ป.3
(205) แรงงงงง
(204) at the sea
(203) ชอบหนังสือเล่มนี้จัง
(202) ปิติยิ่งในวันฉัตรมงคล
(201) จะจำไว้---ไม่ลืม
(199) เกินกว่าจะห้ามใจ
(200) ปฏิบัติธรรม
(198) A journey of 3 little girls (Sattahip Part II)
(197) สัตหีบรำลึก
(196) crocs ลดราคา
(195) ไปทำบุญ (เพิ่มเติม)
(194) นกน้อยกับคุณย่าทวด
(193) ในที่สุดก็ได้เจอกัน
(192) ซัมเมอร์มาแล้ว
(191) ไป Dream World
(190) เด็กน้อย
(189) เหนื่อยนักอาทิตย์นี้

 
 
Favourites Diary
 
   
 



 

(208) อาลัย

วันอาทิตย์ที่ 16 พฤษภาคม 2553

เราเชิญอัฐิของคุณยายวรรณ

ไปสู่ที่สงบเย็น ณ.กลางแม่น้ำเจ้าพระยา

 

 208 อาลัย

 

ภาพของผู้หญิงสูงวัย พูดไม่ชัดถ้อยชัดคำ

แต่เปี่ยมด้วยความเอ็นดู รักใคร่หนูแพรวา

ยังเป็นภาพที่แม่และคุณพ่อไม่เคยลืม

 

วันที่เธอจากโลกนี้

เราได้พบลูกๆ ของคุณยายวรรณ

แต่ไม่มีใครผูกพันยืนยันที่จะนำอัฐิ

กลับไปบำเพ็ญกุศลให้ตามหน้าที่

 

 

เราจึงทำหน้าที่ส่งคุณยายสู่สัมปราย

ให้ครบถ้วนและสมบูรณ์

 

นับเป็นเวลาเกือบ 3 ปีหลังการถึงแก่กรรม

ที่เราได้เก็บอัฐิทั้งร่างของคุณยาย--เก็บไว้ที่บ้าน

แม่พบความแปลกประหลาดหลายประการ

รวมถึง คนอื่นๆ "ที่พบ"

เพียงแต่จะพูดถึงหรือไม่แค่นั้น

 

ล่าสุดเสียงโครมครามในคืนวันที่ 13 เมษายน

ทำให้แม่ตระหนักว่า

"กุศลกรรม" เป็นสิ่งที่ทุกดวงวิญญาณปรารถนา

 

ทุกปี...

แม่อ้อมจะต้องเป็นผู้รับผิดชอบ

นำอัฐิไปบำเพ็ญกุศลที่วัด

แต่วันนั้นกลับติดภารกิจอื่นและยังไม่ได้ทำ

 

คืนวันที่ 13 เมษาดึกสงัด

ลูกๆ หลานๆ ของคุณย่า

กลับไปหมดแล้ว หลังทำพิธีรดน้ำอวยพร

เนื่องในเทศกาลสงกรานต์

แต่แม่อ้อมยังนอนไม่หลับ

ลุกขึ้นมานั่งหน้าจอคอมอย่างหนืดๆ

พลันหูได้ยินเสียงโครมคราม

เหมือนมีคนกระแทกของอย่างแรง

ดังแหวกความเงียบให้สติตื่นและฉงน

 

"เสียงมาจากห้องไหนนะ"

แม่ตั้งสติและเดินฝ่าความมืดขึ้นไปข้างบน

สองห้องเงียบกริบ ทั้งห้องคุณพ่อ

และห้องคุณตาเอี๊ยด ลูกชายคนเล็กของคุณย่า

ซึ่งเป็นอาของแม่อ้อม

 

แม่มองไปที่ห้องซึ่งเก็บอัฐิ

แล้วกลับลงมาจุดที่คอมตั้งอยู่ชั้นล่าง

"อ้อ--ห้องนี้เอง" แม่บอกกับตัวเอง

แล้วใจก็นึกต่อไปเรื่อยว่า

"อย่าทำเสียงดังโครมครามเลยพี่วรรณ

เดี๋ยวพรุ่งนี้จะไปทำบุญให้แน่ๆ รอหน่อยนึงสิ"

 

ช่วงสองสามวันก่อนจะเกิดเสียงดังที่ว่า

แม่และคุณตาเอี๊ยดเป็นเพียงสองคน

ที่ได้กลิ่นเหม็นที่หาสาเหตุไม่ได้

เราคิดว่าต้องมีซากสัตว์ผุพังอยู่ในบ้านเป็นแน่

แต่คนอื่นๆ กลับไม่ได้กลิ่น และเราก็ไม่อาจ

จะหาซากที่ว่ามายืนยัน

 

หลังนำอัฐิไปทำบังสุกุลที่วัดตามธรรมเนียมปฏิบัติ

กลิ่นและเสียงก็หายไปเรียบร้อย

 

แม่บอกคุณตาเอี๊ยดว่า

หากไม่ได้บำเพ็ญกุศลให้--ก็ควรนำไปลอยให้เรียบร้อย

วันอาทิตย์ที่ผ่านมาเราจึงไปที่ท่าน้ำนนทบุรี

ที่มีเรือข้ามไปเกาะเกร็ด

ที่นี่มีบริการลอยอัฐิ โดยให้เลือกน้ำนิ่ง น้ำวน หรือบริเวณหน้าวัง

ราคาก็แตกต่างกันไป รวมถึงราคาก็ขึ้นกับเรือที่จะพาออกไปด้วย

 

แม่มองเห็นภาพหนึ่งชัดเจน

และสะเทือนใจในความรู้สึก ณ. ขณะนั้น

ลูกสาวของแม่น้ำตาไหลตั้งแต่เช้า

ที่เห็นคุณตาเอี๊ยดรวมอัฐิของคุณยายลงห่อผ้าขาว

 

แพรวาเงียบขรึม และนิ่งมาก

จนถึงเวลาที่ลอยอัฐิลงสู่แม่น้ำเจ้าพระยา

บริเวณที่คุณลุงขับเรือเป็นผู้จุดธูปให้เราและนำกล่าวขออนุญาต

ต่อพระแม่คงคา ทำการซื้อที่ให้อัฐิของผู้วายชนม์ได้ครอบครอง

 

 208 อาลัย

 

 208 อาลัย

อัฐิลอยหายลงไปในสายน้ำ

ขณะที่ฟ้ามืดครึ้ม และมีเสียงฟ้าร้องครืน ครืน เป็นระยะๆ

แม่เห็นแพรวามองอัฐิด้วยความอาลัย

ด้วยดวงตาสงบนิ่งและจับจ้องบริเวณนั้นแม้เรือจะวิ่งห่างออกมา

 

เราทุกคนปล่อยให้หนูได้ลาคุณยายวรรณ

สงสารหนูจับใจ แต่หนูย่อมต้องมีสติและเชื่อในวัฏที่เป็นธรรมดาโลก

 

เมื่อสังขารสลายลับ

สิ่งที่เหลือจะคงไว้เพียงความทรงจำ

ในคุณงามความดีที่ผู้นั้นได้กระทำลง

แม่เชื่อว่า คุณยายวรรณ จะอยู่ในใจหนูน้อยของแม่ตลอดไป

 

และอย่างน้อย แม้คุณยายวรรณจะไม่มีใครเลยในวันนี้

แต่เธอก็มีหนูแพรวา ผู้ที่มีความรักให้เธออย่างบริสุทธิ์ใจ

 

 208 อาลัย
 
 
 
 208 อาลัย
 
 208 อาลัย
 
 
 208 อาลัย
 

     Share

<< (207) พิพิธภัณฑ์ช้างเอราวัณ(209) ยากเย็น >>

Posted on Mon 17 May 2010 9:56




Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh
 
 
 
The best template from http://www.oblog.cn