Calendar
 
   
 
Diary Update
 
 
(219) หาย หก ตก หล่น
(218) ไร้ทิศทาง และ ตอบเรื่องสมาร์ทคิดส์
(217) วิถีชีวิต ป.3
(217) สติ๊กเกอร์
(215) เปิดเทอม
(216) ตลาดน้ำอโยธยา
(214) สิบบาทขาดตัว
(213) หน้าที่หลัก Nasal Irrigation
(211) เกือบฝ่าเคอร์ฟิว
(212) บัญชีสมาร์ทคิดส์
(210) บ้านฉันไม่เครียด
(209) ยากเย็น
(208) อาลัย
(207) พิพิธภัณฑ์ช้างเอราวัณ
(206) มอบตัว ป.3
(205) แรงงงงง
(204) at the sea
(203) ชอบหนังสือเล่มนี้จัง
(202) ปิติยิ่งในวันฉัตรมงคล
(201) จะจำไว้---ไม่ลืม
(199) เกินกว่าจะห้ามใจ
(200) ปฏิบัติธรรม
(198) A journey of 3 little girls (Sattahip Part II)
(197) สัตหีบรำลึก
(196) crocs ลดราคา
(195) ไปทำบุญ (เพิ่มเติม)
(194) นกน้อยกับคุณย่าทวด
(193) ในที่สุดก็ได้เจอกัน
(192) ซัมเมอร์มาแล้ว
(191) ไป Dream World
(190) เด็กน้อย
(189) เหนื่อยนักอาทิตย์นี้
(188) นายแบบหลงรัง
(187) ซีอิ๊ว
อาลัยวีรบุรุษ
(185) แพรวากับกาดำ
(184) ปิดเทอมแล้วค่ะ
(183) อาหารโรงเรียน
(182) กลับมาตอบคำถาม

 
 
Favourites Diary
 
   
 



 

(201) จะจำไว้---ไม่ลืม

คุณย่าได้รับการเปลี่ยนยาความดันใหม่อีกครั้ง

จาก aprovel, herbesser และ

proponolol เป็น

concor, diovan, plavix

และ herbesser 

สองวันถัดมา ความดันของคุณย่ากลับพุ่งขึ้นไปที่

211/102 อาเจียนจนตัวโยน

แม่อ้อมพาคุณย่าไป ER ที่รพ. ภูมิพลในคืนวันเสาร์

ได้รับการติงจากแพทย์เวรในคืนนั้นว่า

ความดันสูงจนเกือบตกอยู่ในภาวะวิกฤติ

diovan แรงมาก น่าจะลองปรึกษา

แพทย์เจ้าของไข้

เพราะความดันเป็นเรื่องที่ต้องปรับยาไปมาอยู่ไม่น้อย

แม่อ้อมเหนื่อยใจ ทั้งที่วันนี้เราเพิ่งไปพบตัว "หมอ"

เจ้าของไข้ที่รพ. ทหารบกมาแท้ๆ

เขาก็เห็นอยู่ด้วยตาว่า ความดันคุณย่าเริ่มพุ่ง

ตั้งแต่เช้าที่ไปรอตรวจ

แต่ก็ไม่ได้ทำอะไรให้แม้แต่น้อย

สั่งตรวจ echo ผลออกมาแล้วก็ไม่ดู

 

รุ่งขึ้นความดันกลับตกลงจนน่าใจหาย

เหลือเพียง 97/52

หัวใจเต้นแผ่วมากที่ 50 ครั้งต่อนาที

แม่อ้อม ไม่เคยยอมแพ้เรื่องการตามหาแพทย์

ดังนั้นวันอาทิตย์จึงวางแผนพาคุณย่าไปดักรอ

ที่รพ. เอกชน ที่"หมอ" ไปออกรอบ เอ๊ย ออกตรวจ

แต่ท่านยกเลิกการออกตรวจวันนั้น แม่อ้อมจึงขอ

รพ. เอกชนนั้นให้ต่อโทรศัพท์เพื่อขอคำปรึกษา

เพราะยาเป็นเรื่องอันตรายมาก

หากคุณย่าความดันต่ำลงถึงเพียงนี้

ยาย่อมไปลดให้ความดันต่ำจนอาจจะน็อคได้

 

แต่ "ท่าน" คงรู้สึกไม่ดีกับการถามทางโทรศัพท์

เพราะปกติเวลาพาไปเจอที่คลีนิกนอกเวลา

ญาติถามอาการเช่นนี้คืออะไร

เช่นนี้ต้องปฏิบัติแบบไหน

กลับได้รับการตอบตวัดเสียงแกมหมั่นไส้เสียทุกครั้ง

 

วันนี้

ท่านตอบคำถามที่แม่อ้อมถามไปว่า

"อาจารย์คะ คุณย่าความดันสูงมากเมื่อคืน

ขึ้นไปที่... แต่วันนี้ต่ำลงมาที่...

คุณย่าจะต้องทำอย่างไรคะ"

 

ท่าน "ไม่รู้สิ--ตอบไม่ได้ คุณวัดเป็นเหรอความดันน่ะ

ไม่ใช่เรื่องง่ายที่ความดันต่ำไม่กินยา

ความดันสูงต้องเพิ่มยา หมอไม่เชื่อคุณ

คุณวัดความดันแบบไหน คุณพูดอะไรก็ได้นี่

แล้วทำไมต้องวัดเรื่อยๆ ล่ะ มีอะไรต้องไปคอยวัด"

 

แม่อ้อม "เอ้อ อาจารย์คะ หนูตั้งใจจะพาคุณย่า

ไปพบอาจารย์ดัวยตัวเองที่ รพ....

แต่อาจารย์แคนเซิลวันนี้ หนูเกรงว่าความดันคุณย่า

จะตกลงไปอีก จึงต้องเรียนถามอาจารย์ทางโทรศัพท์

ซึ่งห้องยาที่ ... ก็แนะนำให้หนูเรียนถามเรื่อง

ยา diovan กับอาจารย์น่ะค่ะ

แล้วปกติอาจารย์ออกตรวจอีกทีก็วันพุธ

คุณย่าจะรอไม่ไหว จะทำอย่างไรได้บ้างคะ

แพทย์ท่านอื่นก็ไม่กล้าปรับยาที่อาจารย์สั่ง"

 

 201 จะจำไว้ ไม่ลืม

 

 

 

ยังมีอีกหลายประโยคที่ "ท่าน" ตอบกลับมา

แล้วแม่อ้อมแทบจะต้องเอาหูออก

"ไม่สบายใจก็มาโรงพยาบาลสิ มาโทร.ถามอย่างนี้

ไม่รู้ด้วยหรอก"

อือม์ ถ้า "หมอ" มีแม่อายุ 90

แล้วพาท่านไปโรงพยาบาลได้ตามใจนึก

มันก็ไม่ใช่ปัญหาหรอก แต่นี่ คุณย่าเหนื่อยมาก

กว่าจะเดินทางไปถึงรพ. ทหารบก

และหมอใช้เวลาดูคนไข้ไม่ถึง 5 นาที

ไปไม่เจอหมอท่านนี้

หมอคนอื่นเขาก็ไม่อยากยุ่งกับชื่อเจ้าของไข้ที่เขาเห็น

ยังจำได้ว่า แพทย์เวรที่ห้อง ER รพ. ทหารบก

ถึงขั้นยิ้มแหยตอนที่รู้ว่าคุณย่าเป็นคนไข้ของใคร

ประเมินเอาว่า ช่างเป็นที่รักและเคารพของเหล่า

resident อยู่ไม่น้อยนะคะ

 

 

แม่อ้อมยิ้มเย้ยหยันงานวิจัยของหมอคนนี้

ที่แม่อ้อมได้มีโอกาสอ่านและสะดุดใจกับผลการวิจัย

ของเขา--ไม่ปลงใจเชื่อว่าผลที่ได้จะมาจาก

จำนวนประชากรทั้ง 158 ตัวอย่างดังที่เขียนไว้

--------------------------------

ผู้ป่วยเลือกระดับความพึงพอใจมากที่สุด

ในด้านที่ได้รับจากการบริการของแพทย์ คือ

ความสามารถ การตรวจวินิจฉัยโรค ความสนใจ

การรับฟังปัญหาของผู้ป่วย การให้คำแนะนำ

และ อธิบายวิธีการรักษาโรคและในเรื่องของ

อัธยาศัยไมตรีของแพทย์

---------------------------------

ก่อนที่เราจะต้องตบตีกันทางคำพูด

แม่อ้อมตัดสินใจบอกลาแผนกอายุรกรรมรพ. ทหารบก

ด้วยความยินยอมของ พลโทบัณฑิต ลูกชายของคุณย่า

วันนี้คุณย่าได้ย้ายรพ. มาที่ธรรมศาสตร์เฉลิมพระเกียรติ

ภายใต้ความกรุณาแนะนำจาก

ผศ. พญ. อรพรรณ  โพชนุกูล

ที่กรุณาแนะนำ ผศ. นพ. อดิศัย  บัวคำศรี ให้กับคุณย่า

ขอบพระคุณอาจารย์อรพรรณ และอาจารย์อดิศัย

ไว้อย่างสูง ณ. ที่นี้ค่ะ

 

ซึ่งท่านสนใจฟัง ตรวจคนไข้อย่างถี่ถ้วน ด้วยเวลาสมควร

ไม่สักแต่ตรวจ

ท่านสนใจตอบคำถามโดยปราศจากอคติ

 

diovan ได้รับการงดไปเรียบร้อย แม้เราจะต้องตั้งหลัก

เพื่อตรวจ ehco ติด holter หรืออะไรอีกก็ตาม

แม่อ้อมไม่ต้องการหมอเกียรตินิยมอันดับไหนทั้งสิ้น

แต่ต้องการหมอที่มีความตระหนัก

ถึงความผูกพันของญาติและผู้ป่วย

ที่มุ่งหวังผลการรักษาให้ผู้ป่วยปลอดภัย

ญาติพร้อมจะอุทิศและเทิดทูนถึงบุญคุณผู้ดำเนินการรักษา

หากพบว่าแพทย์ท่านนั้นได้แสดงออกว่า

ใช้ความสามารถอย่างเต็มที่

ข้อสำคัญ

เห็นคุณค่าความเป็นมนุษย์และมีหัวใจ

เท่านี้ย่อมเพียงพอแล้วกับช่วงชีวิตหนึ่ง

ที่เราจะพึงได้พบเจอกัน และจะจดจำรำลึก

ถึงคุณูปการด้วยความขอบคุณ

มิใช่ด้วยความบาดเจ็บชอกช้ำ

     Share

<< (199) เกินกว่าจะห้ามใจ(202) ปิติยิ่งในวันฉัตรมงคล >>

Posted on Wed 5 May 2010 8:59


เห็นด้วยค่ะ เรารู้จัก อาจารย์ ทั้ง 2 ท่าน ที่ท่านชื่นชม อาจารย์ทั้ง 2 ท่าน หน้าตา ดี และก็จิตใจ ดี มาก ด้วย ทั้ง 2 ท่าน เลย ไปดูตัวเป็นได้ ที่ รพ.ธ นะค่ะ (ชมกันเอง) จริงๆๆๆ
Tatiya   
Thu 4 Nov 2010 19:02 [4]
 

อ่านแล้วอึ้งๆ พูดไม่ออก บอกไม่ถูก ไม่มีคำบรรยายกับอาจารย์หมอคนแรก
นี่หรือจะเรียกว่าอาจารย์หมอได้ เฮ้อ...
เก๋มนช่อ-จินจิน   
Mon 10 May 2010 15:43 [3]

ขอให้คุณย่าแข็งแรงนะคะ
เป็นกำลังใจให้แม่อ้อมด้วยค่ะ

กลุ้มใจกับหมอสมัยนี้จังเลยค่ะ
คุณธรรมกับจรรยาบรรณลดน้อยจนใจหาย ดูอย่างหมอคนที่ส่งคนไปค้นรพ.จุฬาฯ ทั้งๆที่ลูกตัวเองก็เรียนอยู่แท้ๆ เห็นแล้วสะท้อนใจ
kus.15   
Thu 6 May 2010 0:16 [2]

เห็นใจและเข้าใจคุณอ้อมเรื่องหมอแบบนี้จริงๆ มีไม่น้อยเลยในสังคมบ้านเรา ดีใจที่คุณอ้อมตัดสินใจเปลี่ยนหมอได้อย่างรวดเร็วค่ะ
begonia lover   
Wed 5 May 2010 19:35 [1]



Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh
 
 
 
The best template from http://www.oblog.cn