Calendar
 
   
 
Diary Update
 
 
(218) ไร้ทิศทาง และ ตอบเรื่องสมาร์ทคิดส์
(217) วิถีชีวิต ป.3
(217) สติ๊กเกอร์
(215) เปิดเทอม
(216) ตลาดน้ำอโยธยา
(214) สิบบาทขาดตัว
(213) หน้าที่หลัก Nasal Irrigation
(211) เกือบฝ่าเคอร์ฟิว
(212) บัญชีสมาร์ทคิดส์
(210) บ้านฉันไม่เครียด
(209) ยากเย็น
(208) อาลัย
(207) พิพิธภัณฑ์ช้างเอราวัณ
(206) มอบตัว ป.3
(205) แรงงงงง
(204) at the sea
(203) ชอบหนังสือเล่มนี้จัง
(202) ปิติยิ่งในวันฉัตรมงคล
(201) จะจำไว้---ไม่ลืม
(199) เกินกว่าจะห้ามใจ
(200) ปฏิบัติธรรม
(198) A journey of 3 little girls (Sattahip Part II)
(197) สัตหีบรำลึก
(196) crocs ลดราคา
(195) ไปทำบุญ (เพิ่มเติม)
(194) นกน้อยกับคุณย่าทวด
(193) ในที่สุดก็ได้เจอกัน
(192) ซัมเมอร์มาแล้ว
(191) ไป Dream World
(190) เด็กน้อย
(189) เหนื่อยนักอาทิตย์นี้
(188) นายแบบหลงรัง
(187) ซีอิ๊ว
อาลัยวีรบุรุษ
(185) แพรวากับกาดำ
(184) ปิดเทอมแล้วค่ะ
(183) อาหารโรงเรียน
(182) กลับมาตอบคำถาม
(181) วันระทึก

 
 
Favourites Diary
 
   
 



 

(199) เกินกว่าจะห้ามใจ

ไม่กี่วันที่ผ่านมา มีอีเมลผ่านเข้ามา

ในเรื่องพาดพิงชื่อ---ที่แฟนไดฯ คุ้นเคยว่า

คนเขียนในหน้านี้ก็อยู่ที่นี่ด้วยเหมือนกัน

(ผู้เขียนมีความจำเป็นของดเอ่ยชื่อองค์กรและบุคคลที่เกี่ยวข้อง ตามระเบียบของต้นสังกัด)

 

มีหลายท่านอยากจะถาม แต่ไม่ได้ถาม

มีหลายท่านได้ถาม และได้รับคำตอบ

แต่มิใช่ด้วยการเขียน

 

ในการดำเนินตามนโยบายการสื่อสารของกลุ่ม

เราไม่สามารถเขียนหรือพูดเรื่องนี้ได้

นอกจาก...

เอกสารที่หลายท่านได้เห็นเป็นจดหมายชี้แจง

ในช่วงสัปดาห์ที่ผ่านมา

 

ที่เกิดเหตุของเรื่องนี้อยู่ที่นั่น

ส่วน "เรา" คือกลุ่มที่อโศก

คนละองค์กร-เพียงแค่อยู่ภายใต้ร่มคันเดียวกัน

แต่---

"เรา" สะเทือนใจอย่างยิ่ง และ สะเทือนต่อเมล

ที่มีคนส่งเข้ามาให้เห็น มีคำถาม

และถามถึงการแก้ไข ลงโทษ

 

คนที่อโศก ปรารถนาจะเห็นเช่นเดียวกับทุกคน

มิใยที่ "เขา" จะบอกว่า เขาลงโทษกันแล้ว

แต่ผู้บริหารของเรา ซึ่งมีความจงรักภักดีสูงสุด

ยืนยันว่า ต้องลงโทษให้ถึงที่สุด

เราจึงได้เห็นบทลงโทษต่อมา

 

 

วันนี้ดิฉันพูดในฐานะคนไทย

ที่มีสิทธิแสดงความรู้สึกจงรักภักดี

ต่อสถาบันหลักของชาติ 

เชื่อและหวังว่า

รัฐ -- จะดำเนินการต่อไปในฐานะผู้เสียหาย

ในเมื่อหลักฐานชัดเจน

และแม้จะได้รับการลงโทษทางวินัย

นั่นก็เพราะเขาทำผิดหลักจริยธรรมขององค์กร

แต่ยังมิได้รับโทษทางอาญาในความผิดที่ระบุ

ไว้ชัดเจนตามประมวลกฎหมายอาญา

 

ในฐานะของคนไทย

ขอเรียกร้อง---

ให้มีการดำเนินการเฉกเช่นที่ได้เห็นในข่าว

ว่าผู้ที่เขียนข้อความเช่นนั้น

ย่อมได้รับการดำเนินคดีจนถึงที่สุด

เพราะสิ่งที่เห็น--กระทบหัวใจอย่างรุนแรง

จนเกินกว่าจะให้อภัย

 

และเกินกว่าจะห้ามใจให้ขลาดเขลาทนเงียบ

ได้อีกต่อไปแล้ว

เพราะที่นี่คือแผ่นดินไทย

มิใช่รัฐใดที่ใครจะพาดพิงถึง

ผู้ที่คนไทยเคารพรักอย่างสุดหัวใจเช่นนี้

     Share

<< (200) ปฏิบัติธรรม(201) จะจำไว้---ไม่ลืม >>

Posted on Sat 1 May 2010 14:57


ไม่เข้าใจว่าคนเขียนที่เขียนคิดอะไรเช่นกันค่ะ ยืนอยู่บนพื้นแผ่นดินนี้ แต่ไม่มีความสำนึก ถ้ากฏหมายไม่สามารถเอาผิดอะไรได้ ก็คิดว่าเค้ามีพื้นที่ยืนในประเทศไทยน้อยลงแล้วค่ะ สังคมที่รับรู้ ลงโทษเค้าไปเรียบร้อยแล้ว
แม่นู๋แพร   
Sat 1 May 2010 22:28 [3]

เห็นเมล์เรื่องที่พี่อ้อมพูดถึงเหมือนกัน
และอยากเห็นบทสรุป และบทลงโทษของ "เขา" คนนั้นด้วย

เกิดเป็นคนไทย ถ้าไม่รักแผ่นดินไทย แล้วจะไปรักใครที่ไหนได้เล่า
เก๋มนช่อ-จินจิน   
Sat 1 May 2010 21:49 [2]


เห็นด้วยอย่างยิ่งค่ะ..

^^

หนิง   
Sat 1 May 2010 20:32 [1]



Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh
 
 
 
The best template from http://www.oblog.cn