|
หลังจากเดินถ่ายรูปไปมา อย่างกะเป็นเจ้าของสนาม ถ่ายทุกแอ็ค ทุกท่วงท่า อู๊ย---แม่ผู้ยอมดำ กันดง กันแดด ไม่ได้ทามาสักแอะ พอร้อนหนักข้อ ก็หาทางออกจากสนามไปพัก อาจารย์หมอเอก คุณพ่อน้องเอม เดินเข้ามากระซิบ "พี่อ้อมครับ เจ้าของสนามเขาขอร้อง" "ขอร้องอะไรเหรอคะ" ถามไปยิ้มไป นึกว่าอาจารย์เอกมีมุก "ขอร้องให้เปลี่ยนรองเท้ากีฬาก่อนเข้าสนามน่ะครับ เพราะเขาเพิ่งปรับปรุงสนามใหม่ เอ้อ--ส้นสูงจะทำให้สนามเป็นรอยครับ"
โอ๊ย แป่ว แป๊ว แป่ว อายอะ อายจังเลย อยากถอดรองเท้าปาทิ้งซะเดี๋ยวนั้น ก็ "ครูตู่" กะ "คุณฝน" ภรรยา ไม่เคยว่าเดี๊ยนซักคำ แงงงงง แล้วเจ้าของสนามนี่เจ้าของโรงเรียนวณลักษณ์น่ะซี
คุณพ่อน้องเอม ยิ้มอ่อนโยน พยายามปลอบใจ "ไม่ซีเรียสครับพี่ แต่รองเท้าพื้นยาง อย่างนันยาง บาจา ใช้ได้ครับ ใช้ได้"
โอ๊ย---อายค่ะ "พี่ไม่มีหรอกค่ะ รองเท้ากีฬา" เพราะมีแต่ "รองเท้าใส่เดินช็อปปิ้ง" (ฮา)
คุณสามีได้แต่นั่งหัวเราะปางตาย หนอยแน่ะ ถ่ายก็ไม่ได้ถ่าย ยังมีหน้ามาขำเราอีก อายจัง ก็ไม่รู้นี่ว่าส้นสูงพื้นยาง (จริงๆ นะ) ห้ามเข้าสนามด้วย
แต่นั้นมา ก็เมียงมองหาแต่รองเท้ากีฬา ที่ไม่เป็นอันตรายต่อพื้นสนาม
จำไว้เลยรองเท้าคู่นี้ ทำอันตรายกับพื้นสนามไม่พอ ยังทำอันตรายต่อใบหน้าเดี๊ยนด้วย ฮือ ฮือ
"ครูปอ"สอนแพรวาจับแร็คเก็ตให้ถูกวิธี
อันนี้ท่าเกาหลัง จริงๆ คือท่าเก็บไม้
แฝดสนาม
ไปล่ะค่ะ อ๊าย--อาย
|
Comments
|
|
|
|
|
|
