calendar

ขอโทษนะ แพรวา

ภาพสวยๆ ที่นำมาใช้ในวันนี้เป็นฝีมือการถ่ายของผู้ที่แม่แสนจะชื่นชม

สองภาพแรก ฝีมือน้าหนิง จาก palmyandpino.diaryclub.com

ส่วนสองรูปล่างเป็นฝีมือ ป้าเอก แห่ง twosons.diaryclub.com

ขอบพระคุณเป็นอย่างสูงในความกรุณาของทั้งสองท่านค่ะ

ความสวยที่ว่า ทำให้แม่คิดอยู่หลายตลบ

ว่าถึงเวลารึยังหนอ ที่จะต้องถอย dslr สักตัว

ออกมาฝึกวิทยายุทธ ถ่ายรูปลูกให้งามงดเช่นนี้บ้าง

เลือกแล้ว เลือกอีก ก็ยังหาปลงใจได้ไม่

จะ nikon หรือจะ canon ก็ยังตัดใจไม่ลง

จบเรื่องกล้องไว้ก่อน มาถึงความปรวนตลอดสัปดาห์ที่ผ่านมา

ทำ communication หลายรอบที่บริษัทฯ จนฟิวส์ขาด

เผลอไปว๊ากเด็กร้องไห้ตอนเช้า

ก็กติกาของเราแม่ลูก "แม่ไม่ชอบเด็กร้องไห้แต่เช้า"

เหตุมันเกิดเพราะ

"แค่แม่แกะ oreo แล้วท่อนนึงมันหัก เนี่ยนะ ต้องน้ำตาร่วงเลยเหรอ"

"หยุดเลยนะ ไม่ต้องร้องเลยนะ อย่ามาร้องให้เห็นนะ"

เด็กยิ่งสะอื้นหนัก แต่เธอเริ่มทำให้แม่นิ่ง

"เคยมั้ยล่ะ เสียดายน่ะ ก็ร้องแค่แป๊บเดียวเอง ทำไมต้องดุ"

ตาโตๆ มีแต่น้ำตาเต็มตา มองมาเหมือนผิดหวังกับคนเป็นแม่

"เคยมั้ย เป็นเด็กน่ะ มันก็ต้องมีปรวนกันบ้าง ก็ไหนเคยเล่าว่า

ตอนเด็กๆ คุณแม่ก็อารมณ์ไม่ดี ตื่นเช้าเป็นต้องหน้าบูด ร้องเบะ

แล้วนี่อะไรแค่ลูกเสียใจเรื่อง โอรีโอ ก็ดุซะเสียงดัง"

"ปล่อยให้เด็ก เป็นเด็กบ้างไม่ได้เหรอ"

เธอเสียใจ พรั่งพรูคำตัดพ้อ จนแม่อึ้ง

จนประโยคสุดท้าย "คุณแม่ใจร้าย"

นี่เด็กคนนี้เก็บอะไรไว้ในใจมากขนาดนี้เชียวหรือ

ยัง ยังไม่หมด สำหรับการเปิดใจคุยกันของเรา

"คุณแม่เอาแต่เล่นเน็ต คุณแม่ไม่ยอมเล่นกับหนู"

จริงนะ ลูกคนเดียว ไม่มีเพื่อนเล่น

แต่แม่มีโลกไซเบอร์ มีไดอารีให้อัพ

มีไดอารีของน้าหลายๆ น้าให้อ่าน

มีสรรพวิทยาให้หาข้อมูล

แต่แพรวา อยากมีเพื่อน ขณะที่แม่ใช้เวลากลางคืน

อยู่หน้าจออย่างแสนสุข

วันนั้นจึงก่อให้เกิดพันธกรณีที่เราต้องมานั่งคิดกันใหม่

ต่อไปนี้แม่จะให้เวลาลูกมากขึ้น

แม่ให้สัญญานี้กับพ่อ รู้สึกเสียใจที่ลูกพรั่งพรูถ้อยคำ

จากความรู้สึกของเขา

ประโยคหลังสุด เธอพูดเมื่อเห็นแม่เงียบและมองหน้าแพรวา

เธอว่า "คุณแม่อย่าบอกนะว่าคุณแม่จะขอโทษหนู

เพราะหนูไม่เคยโกรธคุณแม่เลยค่ะ หนูรักคุณแม่

แต่คุณแม่ต่างหากที่ดุหนู เหมือนไม่รักหนูเลย"

น้ำตาแม่ อารมณ์แม่ กระจกเงาบานนี้สะท้อนจนแม่สะท้าน

แม่จะไม่ปล่อยให้เวลาของเราสองคนหายไปไหนอีกแล้ว

สัญญาจ้ะ คนดี