|
ภาษาไทยที่รัก
ถ้าถามว่าในชีวิตมีความฝันอะไร คงบอกได้ว่า อยากเป็นอาจารย์สอนภาษาไทย
เอาเถอะ เมื่อฝันไม่ได้เป็นตามฝัน ก็สอนลูกสาวไปพลางๆ สนุกดี
ตอนที่แพรวาอายุ 2 ขวบครึ่ง เธอไปเนอสเซอรี่ที่พระหฤทัยดอนเมืองแล้ว
ในตอนนั้นมีปัญหาว่า แพรวาชอบพูดประโยคยาว แต่สลับคำ เช่น
"คุณแม่ขา น้องจีนผลักหนู หนูก็คืนผลักค่ะ
เลยแก้ให้ลูกไปว่า หนูต้องใช้คำว่า ผลักคืน ค่ะ ไม่ใช่ คืนผลัก
ลูกมากระซิบที่ข้างหูว่า คุณแม่หนูมีการแผนไว้แล้วค่ะ จริงๆ เธอหมายถึงแผนการ
พูดชอช้างเป็นซอโซ่ พูดซอโซ่เป็นชอช้างอีกด้วย เช่น
วันนี้หนูได้นั่งซิงซ้าที่โรงเรียนค่ะ หนูซอบมาก
มีคำถามที่อธิบายให้เด็กเล็กฟัง แล้วไม่คิดว่าจะเข้าใจ แต่จำเป็นต้องอธิบาย เช่น
"แฟน แปลว่าอะไรคะ" พอแม่อธิบายว่า แฟนหมายถึง เพื่อนสนิท
วันรุ่งขึ้นเจ้าหล่อน ก็กลับมาเล่าให้ฟังว่า "หนูกับแพรไหมเป็นแฟนกันค่ะแม่"
อ้าว-- ตอนนั้นได้แต่อ้าว แล้วเอ๊ะ แล้ว อึ้ง สลับกันไปมา
.JPG)
ตอนเธอจะขึ้นอนุบาล 1 แม่ถามว่า
ถ้าหนูเห็นเพื่อนที่ไม่เคยมาโรงเรียน แล้วเค้าร้องไห้ หนูจะทำยังไงคะ"
หนูก็คงช่วยอะไรไม่ได้หรอกค่ะ
แม่น่ะต้องการคำตอบว่า "อ๋อ--หนูจะไม่ร้องตามเพื่อน" ทำนองนี้มากกว่า
สมัยนั้นคนค้นคน เอาเรื่องของปู่เย็นมาออกอากาศ
พอดีเป็นช่วงที่คุณปู่ของแม่ท่านเสีย เราโศกเศร้ากันเหลือคณานับ แพรวาพูดเสมอว่า
"คุณปู่ (ทวด) ไปสวรรค์แล้ว แต่ปู่เย็นไม่ยอมไป เพราะยังอยากตกปลาอยู่"
.JPG)
ตอนนี้ 6 ขวบกับอีก 4 เดือน ยอกย้อนกว่าเดิมในภาษาพูดและวิธีคิด
แต่ดีใจที่ภาษาไทยของเจ้าหล่อน ชัดถ้อย ชัดคำ และ ชัดเจน
เพราะแม่รักภาษาไทยสุดชีวิต ถ้าลูกพูดไม่มีควบกล้ำล่ะเป็นเห็นดีกันเชียว
โชคดีที่ลูกเข้าใจ และพูดชัดได้ทั้ง รอเรือ และ ลอลิง ตั้งแต่ปฐมวัย
ภาษาสวยงาม ด้วยเสียงวรรณยุกต์ 5 เสียง คำมีความหมาย
มรดกที่บรรพบุรุษท่านมอบไว้ให้อนุชน
เราลูกหลานจักต้องสืบสาน ธำรงรักษาสืบไป
Posted on Tue 13 May 2008 22:17 |
|